วิเคราะห์นิทานเรื่องนักแท้

วิเคราะห์นิทานเรื่องนักแท้

ลักษณะของเรื่อง รักแท้ เป็นนวนิยายสำหรับเด็กวัยรุ่น การนำเสนอเรื่องราว (Story) การเล่าเรื่อง เล่านิทาน มีการเน้นการบรรยายให้ผู้อ่านได้เห็นภาพพจน์ โดยตัวละครหลักจะเป็นผู้เล่าเรื่อง คือ เหมียว (แมว) โดยจะเล่าเรื่องแทนคำตัวว่า “ ฉัน ”  และจะเล่าถึงตัวละครรองคือ คุณหนู นาย นายหญิง บางครั้งอาจมีบทเจรจาและการใช้ท่าทางของตัวละครเพื่อเป็นการสื่อความเข้าใจเก่ผู้อ่าน

สรุปนิทานเรื่องรักแท้ โดยยึดหลักลักษณะที่ดีของหนังสือเด็ก (รัฐจวน  อินทรกำแหง)

๑. ตรงกับความสนใจของเด็ก

                เรื่องรักแท้มีเนื้อหาที่เหมาะสมกับวัยรุ่นเพราะวัยรุ่นมีความอยากรู้อยากลอง เราควรหาทางป้องกันและให้ข้อเสนอแนะที่เหมาะสมให้กับเด็กในวัยนี้ในเรื่องของเพศศึกษา เพราะจากเหตุการณ์ในปัจจุบันจะเห็นได้ว่าอัตราการตั้งครรภ์ในวัยรุ่นมีมากขึ้น  ควรที่จะมีแนวทางในการป้องกันและแก้ปัญหาที่ต้นเหตุ นิทานเรื่องรักแท้ มีข้อคิดเตือนใจในกับวัยรุ่นได้เป็นอย่างดี มีการเล่าเรื่องแบบเรื่องสั้น ทำให้เรื่องไม่น่าเบื่อ น่าสนใจ น่าอ่านมากยิ่งขึ้น

๒. เค้าโครงเรื่อง

                เค้าโครงเรื่องรักแท้ เป็นแบบเรื่องสั้นที่มีตัวละครเป็นผู้เล่า ทำให้เห็นถึงภาพ มีการโน้มน้าวของตัวละคร ให้ผู้อ่านคิดตามเป็นฉากๆ เด็กสามารถเข้าใจได้ มีการดำเนินเรื่องที่เร็ว และตัวละครอยู่ในวัยเดียวกันกับเด็ก เป็นเรื่องที่ไม่ยาวและเป็นเรื่องที่เด็กพอมีประสบการณ์ที่สามารถเข้าใจได้

๓. สำนวนภาษา

สำนวนภาษานิทานเรื่องรักแท้ เป็นการใช้ภาษาง่ายๆ เป็นการเล่าเรื่องโดยผ่านตัวละครพูดถึงบุคคลที่๓ และมีการสนทนากันในบางครั้ง เด็กในวัย ๑๔ – ๑๘ ปีสามารถเข้าใจได้ง่าย  ทำให้เกิดมิติในนิทานเรื่องนี้ซึ่งเป็นภาษาที่ชวนให้เด็กติดตามอ่าน

๔. ภาพประกอบ

ภาพประกอบของนิทานเรื่องรักแท้ จะเป็นภาพที่สื่อให้เห็น “ แมว ” และ “ ครอบครัวคน ” ซึ่งนิทานเรื่องนี้จะใช้แมวเป็นผู้เล่าเรื่องชีวิตของเจ้าของ จะทำให้เรื่องน่าสนใจมากยิ่งขึ้น

๕. รูปเล่ม

     ในการทำรูปเล่มนิทานเรื่องรักแท้ จะทำให้มีขนาดฉบับกระเป๋า (Pocket Book) กระดาษครึ่งแผ่น

นางสาวดวงเดือน     คำบุญเกิด       รหัสนักศึกษา๕๔๓๔๑๐๐๑๐๑๑๕  ชั้นปีที่ ๔   หมู่เรียนที่ ๑

นิทานสำหรับเด็ก

นิทานเรื่อง รักแท้

                ฉันเกิดในตะกร้ามีเศษผ้าถุงรองพื้นแทนเบาะนอน  ภายในบ้านไม้กลางเก่ากลางใหม่

เมื่อลืมตาดูโลก สิ่งที่ฉันจำได้ คือ “ แม่ ”  เมื่อฉันหิวฉันจะร้องเรียกหาแม่ แม่ก็จะมาให้นมฉันกิน

บ้านหลังนี้ก็ยังเป็นครอบครัวที่ฉันรักมาก มีเจ้านาย นายหญิง คุณหนู คุณหนูอายุประมาณ ๑๐ ขวบ

ทุกวันคุณหนูมักจะมาเล่นกับฉัน  คุณหนูมักร้องเรียกหาฉัน ฉันก็มักจะวิ่งตามคุณหนูไปเสมอ  สิ่งที่ฉันได้รับทุกครั้งที่คุณหนูเรียกจะต้องเป็นของอร่อยต่างๆ  เมื่อฉันโตขึ้นแม่ก็ไม่ให้ฉันกินนม  เจ้านายมักทำข้าวกับปลาทูให้ฉันกินเสมอและเป็นสิ่งที่ฉันชอบกินมาก         

ตอนนี้ฉันอายุประมาณ ๕ ปี คุณหนูก็โตเป็นสาว ทุกวันหลังเลิกโรงเรียน คุณหนูมักจะมาเล่นกับฉัน  วันหนึ่งคุณหนูก็ได้พาเพื่อนชายมาบ้าน แนะนำให้เจ้านายและนายหญิงทราบ ฉันเห็นเจ้านายทั้งสองนั่งปรึกษากัน ฉันเห็นคุณหนูร้องไห้ นายหญิงก็ร้องไห้ เจ้านายหน้าตาน่ากลัวมาก ซึ่งฉันไม่เคยเห็นมาก่อน หลังจากนั้นฉันก็ไม่เคยเห็นเพื่อนชายของคุณหนูอีกเลย

                หลายเดือนต่อมาคุณหนูก็อ้วนขึ้น กินจุขึ้น ชอบกินของเปรี้ยวๆ ฉันเห็นท้องของคุณหนูใหญ่ขึ้นเรื่อยๆและไม่เห็นคุณหนูไม่ได้ไปโรงเรียนเลย  ทุกวันคุณหนูมักจะนั่งร้องไห้ที่สวนหลังบ้าน ฉันสงสารคุณหนู ฉันทำได้เพียงแต่เดินเข้าไปคลอเคลียให้คุณหนูเล่นด้วยและคุณหนูก็พูดกับฉันว่า

“ ฉันทำความผิดมากนะ เธอรู้ไหม เธอนี้ดีนะทำอะไรก็ไม่ผิด แต่ฉันสิเมื่อทำผิดไปแล้วมันทำให้ฉันแก้ไขอะไรไม่ได้เลย คนที่ฉันคิดว่ารักฉันมากที่สุด คนที่ฉันคิดว่าฉันรักมากที่สุดกับทิ้งฉันเมื่อมีปัญหา แต่พ่อแม่สิ ท่านกลับไม่เคยทิ้งฉันเลย ”

                ฉันได้แต่ปลอบคุณหนูด้วยการเดินเข้าไปร้อง “ เหมียว เหมียว ”  ทุกครั้งที่คุณหนูร้องไห้นายหญิงและเจ้านายก็เข้ามาปลอบเสมอ และพูดว่า  “ หนูเป็นแก้วตาดวงใจของพ่อแม่นะลูก พ่อรักหนูมากนะ”

“ แม่รักลูกมากนะ แม่ก็พร้อมที่จะเป็นยาย เราเริ่มต้นกันใหม่นะลูก”

ถึงฉันจะเป็นเพียงแค่แมวตัวหนึ่ง  ฉันก็รับรู้ความรู้สึกของเจ้านาย นายหญิงที่มีต่อคุณหนูได้ว่า

“ ท่านทั้งสองพร้อมที่จะให้อภัยในความผิดและเป็นกำลังใจให้คุณหนูต่อสู้ปัญหาต่อไป ”

ฉันอยากบอกคุณหนูว่า “ ฉันดีใจที่คุณหนูคิดปรึกษาพ่อแม่ และไม่ไปทำแท้งเพราะการทำแท้งเป็นการบาป ”  ฉันตื่นเต้น อยากเห็นสมาชิกใหม่ของบ้านเพราะจะมีคนคอยเรียกฉันไปกินของอร่อยๆเพิ่มอีกคน

 

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า พ่อแม่คือคนที่รักเรามากที่สุด

เหมาะสมสำหรับเด็กอายุ ๑๔-๑๘ (ชั้นมัธยมศึกษา)

นางสาวดวงเดือน     คำบุญเกิด       รหัสนักศึกษา๕๔๓๔๑๐๐๑๐๑๑๕  ชั้นปีที่ ๔   หมู่เรียนที่ ๑

วรรณคดีที่ได้รับการยกย่องจากวรรณคดีสโมสร

วรรณคดีที่ได้รับการยกย่องจากวรรณคดีสโมสร

                               ประเภทลิลิต ได้แก่ ลิลิตพระลอ

                               ประเภทฉันท์ ได้แก่ สมุทรโฆษคำฉันท์

                               ประเภทกาพย์ ได้แก่ มหาชาติกลอนเทศน์

                               ประเภทความเรียงเรื่องนิทาน ได้แก่ สามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน)

                                ประเภทกลอนสุภาพ ได้แก่ เสภาเรื่อง ขุนช้างขุนแผน

                                ประเภทบทละครรำ ได้แก่ อิเหนา

                                 ประเภทบทละครพูด ได้แก่ หัวใจนักรบ

                                 ประเภทความเรียงอธิบาย ได้แก่ พระราชพิธีสิบสองเดือน

                                 ประเภทบทละครพูดคำฉันท์ ได้แก่ มัทนะพาธา

                                 ประเภทกวีนิพนธ์ ได้แก่ พระนลคำหลวง

                                 ประเภทกาพย์เห่เรือ ได้แก่ กาพย์เห่เรือของเจ้าฟ้าธรรมาธิเบศร์

                                 ประเภทกลอนนิทาน ได้แก่ พระอภัยมณี

                                 ประเภทบทละครร้อง ได้แก่ สาวเครือฟ้า

                                 ประเภทนิราศ ได้แก่ นิราศนรินทร์

อ้างอิง วิกิพิเดียสารานุกรมเสรี. 5 มีนาคม 2556. วรรณคดีสโมสร[ออนไลน์]. เข้าถึงจาก

:http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%A7%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%93%E0%B8%84%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B8%AA%E0%B9%82%E0%B8%A1%E0%B8%AA%E0%B8%A3